ما يوحى ، أن اقذفيه في التابوت فاقذفيه في اليمّ فليلقه اليمّ بالسّاحل يأخذه عدوّ لي و عدوّ له . » « 1 » حسن ظن به خداوند متعال ، پايهء اساسى جهت الهام در قلب سليم و شريف اين بانوى مكرّمه بوده كه چگونه خود و نوزاد و خاندان خويش را از مهلكهء طغيان فرعون رهايى بخشد و با وثوق تام منبعث از اعتقاد نيك به خداى منّان ، نوزادش را در تابوت بگذارد و به پيروى از الهام الهى به كام امواج دريا بسپارد ، و لعمرك أيها القارى ، در آينهء اين عمل كه رشحه‌اى از چشمهء زلال اعتقاد نيك به پروردگار منّان است ، سواد عين توكّل و نقطهء دائرة تفويض و سويداء قلب تسليم و اشارات ابروان رضا و قامت استوار طمأنينه را مىتوان مشاهده كرد امّا « لمن كان له قلب او القى السّمع و هو شهيد » و نتيجهء بحث آنكه صاحبان حسن ظن به خداى - عزّ و جلّ - و اعتقاد خير به حضرتش ، در كمال انبساط مىتوانند با ندبه و لابه عرض كنند . « الهى كيف انقلب من عندك بالخيبة محروما و قد كان حسن ظنّي بجودك أن تقلبني بالنجاة مرحوما ! »

--> ( 1 ) طه - 38 و 39 .